Dışım

Ağustos 08, 2017


Dışım

Üzüldükçe güçlendim
Üzdükçe üzüldüm.
Unutamadığım hatıralarım
Yanmış kağıtlarda.

Küllerde buldum hüzünlerimi.
Yağmur birikintisine düşer yüzüm
Yağmurun berraklığı yok ruhumda.
Çamura bulanmış duygular

Temizlenmeli bir sağanakla.
Kepenkleri kapamış ruhumun
Anahtarı sende.
Belki de bu kadar umut etmemeli gecelerde.

Bir büyüsü yok ki sevmenin.
Bir yolu yok ki.

Hüznü var içinde
Burukluğu var kalbinde
Kırıklığı var her zerrende.
Sanki sele tutulmuş gibi
Meçhule gidiyorum yine

Nereye bırakır bu su beni.
Sonunu bilmeden kapıldım
Kaptırdım kendimi bu afete.
Varlığımı adamak istedim

Kendimi acıyla terbiye ettim
Sanki suçluymuşum gibi
Kendime ceza çektirdim.
Deli divane tepindim

İçimde ordular ateş talimi yaptı
Hedefti kalbim.
Iskalamadıkça hiçbiri
Yoruldum.

Son nöbetçisiyim gecenin
Son bilinmezi.
Sen son duraksın.
Bu son mesai.


You Might Also Like

0 yorum

Görüntüleme Sayısı

Facebook Sayfası